Jasne, oto przetłumaczony i przeedytowany tekst, zgodnie z Twoimi wytycznymi:
Siły zbrojne Stanów Zjednoczonych potrzebują dodatkowych 200 miliardów dolarów na kontynuację działań militarnych w Iranie. To kwota porównywalna do całości wsparcia wojskowego, jakie Ukraina otrzymała przez ostatnie kilka lat. Przyjrzyjmy się, jaki zaawansowany sprzęt i technologie pochłaniają te astronomiczne fundusze.
13 Zobacz zdjęciaWedług doniesień „The Washington Post”, Stany Zjednoczone w ciągu zaledwie dwóch pierwszych dni wspólnego z Izraelem ataku na Iran wydały 5,6 miliarda dolarów. Tyle miała kosztować sama amunicja wykorzystana w nalotach. USA dziennie przeznaczają na ten cel ponad miliard dolarów, zużywając swoje najbardziej zaawansowane technologicznie uzbrojenie. Paradoksalnie, to nie kwestie finansowe mogą stanowić największe wyzwanie dla Stanów Zjednoczonych.
Pentagon oraz członkowie administracji Donalda Trumpa dostarczają skąpych informacji zarówno na temat celów ataku na Iran, jak i używanego uzbrojenia. Niemniej, na oficjalnych materiałach publikowanych m.in. przez Departament Wojny udało się zidentyfikować kilka kluczowych systemów bojowych. W połączeniu z publicznie dostępnymi danymi o ruchach wojsk amerykańskich sprzed 28 lutego, pozwala to na oszacowanie sił USA zaangażowanych w działania na Bliskim Wschodzie.
Stany Zjednoczone inwestują miliardy dolarów, a jak zauważa „The Washington Post”:
„Kwota ta (5,6 mld USD w ciągu pierwszych dwóch dni – dop. red.) potwierdza rosnące zaniepokojenie części Kongresu szybkością, z jaką amerykańskie siły nadwyrężyły ograniczone zapasy najnowocześniejszego uzbrojenia Ameryki.”
x.com
Paradoksalnie jednak, to nie środki finansowe mogą być dla USA największym problemem. Odbudowa zapasów pocisków manewrujących, bomb kierowanych czy amunicji do systemów obrony powietrznej wymaga czasu, a nie wszystkie elementy uzbrojenia można pozyskać „od ręki”.
O jakie konkretnie uzbrojenie chodzi? W poniższej galerii prezentujemy możliwości technologiczne sprzętu wykorzystywanego przez USA w operacji przeciwko Iranowi.
1/13B-2 Spirit, zaprojektowany w układzie latającego skrzydła, charakteryzuje się płynnym połączeniem kadłuba ze skrzydłami i brakiem klasycznego usterzenia. Taka konstrukcja znacząco utrudnia wykrycie przez radary. „Niewidzialność” maszyny jest efektem połączenia kilku czynników: specjalnej powłoki pochłaniającej fale radiowe, specyficznej, płaskiej bryły oraz umieszczenia silników w górnej części kadłuba. Ta kombinacja sprawia, że B-2 generuje minimalny sygnał radarowy. Podobnie jak w przypadku F-117, pilot nie steruje maszyną w sposób tradycyjny. Ze względu na unikalną aerodynamikę, manualne pilotowanie byłoby ekstremalnie trudne, dlatego stabilnością i reakcjami samolotu zarządza zaawansowany komputer pokładowy.
Warto zaznaczyć, że określenie „niewidzialny dla radarów” bywa mylące. B-2 nie jest całkowicie nieuchwytny – jego konstrukcja jedynie rozprasza fale radarowe w taki sposób, że systemy obrony powietrznej mają problem z jednoznaczną identyfikacją celu. Słabe echo może zostać zinterpretowane jako zakłócenie, niewielki obiekt, a nawet ptaki, co opóźnia reakcję przeciwnika. Koszt opracowania jednego egzemplarza tej maszyny jest trudny do precyzyjnego oszacowania, ale szacuje się go na 1,5–2,2 miliarda dolarów. Dla porównania, zakup 32 myśliwców F-35 dla Polski to wydatek 4,6 miliarda dolarów. B-2 pozostaje najdroższym samolotem wojskowym, jaki kiedykolwiek zbudowano.
GBU-57A/B to bomba penetrująca o masie około 13,5 tony, zaprojektowana do niszczenia silnie ufortyfikowanych obiektów podziemnych, takich jak bunkry czy instalacje strategiczne. Szacuje się, że przed detonacją może penetrować grunt na głębokość do 60 metrów. W razie potrzeby może być używana w sekwencji, gdzie kolejne bomby uderzają w to samo miejsce, zwiększając głębokość penetracji. Taka taktyka mogłaby okazać się kluczowa podczas operacji przeciwko kompleksom takim jak Fordo. W amerykańskich siłach zbrojnych istnieje obecnie tylko jedna platforma zdolna do przenoszenia tego ponad sześciometrowego uzbrojenia – bombowiec B-2 Spirit.
4/13Tomahawk to pocisk manewrujący o imponującym zasięgu około 2,5 tys. km, przeznaczony do zwalczania celów lądowych i morskich. Dostępny jest w dwóch wariantach: z głowicą termojądrową o mocy 200 kiloton oraz z konwencjonalnym ładunkiem wybuchowym o masie 450 kg. Od momentu wprowadzenia do służby w 1983 roku, Tomahawk przeszedł liczne modernizacje. Najnowsza wersja, Block V, została wyposażona w ulepszone systemy nawigacji i komunikacji oraz zdolność zwalczania ruchomych celów nawodnych.
5/13Stany Zjednoczone wykorzystały te pociski przeciwko Iranowi już wcześniej – w czerwcu 2025 roku uderzono nimi w instalację wzbogacania uranu w Natanz oraz ośrodek badawczy w Isfahanie, odpalając łącznie 30 sztuk z nieokreślonego okrętu podwodnego (prawdopodobnie USS Georgia). W 2026 roku użycie pocisków Tomahawk przeciwko Iranowi wywołało znacznie większe kontrowersje. Według nieoficjalnych doniesień i nagrań, a także śledztwa „The New York Times”, pociski wystrzelone przez USA miały trafić w budynek kompleksu wojskowego Sayyid al-Shuhada, sąsiadujący ze szkołą dla dziewcząt w Minab, powodując śmierć 180 dzieci.
6/13System THAAD (Terminal High Altitude Area Defense) powstał jako odpowiedź na zagrożenie ze strony pocisków balistycznych różnego zasięgu. Prace nad nim rozpoczęto w latach 90. XX wieku. Mimo początkowych trudności podczas testów, projekt wszedł do produkcji seryjnej. Charakterystyczną cechą pocisków THAAD jest brak klasycznej głowicy bojowej – cel jest niszczony wyłącznie dzięki energii kinetycznej powstającej w momencie zderzenia. Ta metoda sprawia, że system jest idealny do przechwytywania rakiet z głowicami jądrowymi, ponieważ uderzenie kinetyczne nie powoduje ich detonacji. Poza Stanami Zjednoczonymi, system THAAD jest na wyposażeniu Arabii Saudyjskiej oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich. To właśnie ZEA w styczniu 2022 roku po raz pierwszy użyły go bojowo, neutralizując pocisk balistyczny wystrzelony przez Huti w kierunku instalacji naftowej.
7/13Patriot to zaawansowany amerykański system obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej, oparty na mobilnych platformach. Stanowi kluczowy element tarczy antyrakietowej armii USA. Jego pełna nazwa to „Phased Array Tracking Radar to Intercept on Target”, ale powszechnie używa się skrótu „Patriot”. System obejmuje nowoczesne radary, jednostki dowodzenia i kontroli oraz różne typy pocisków przechwytujących. Jest przeznaczony do wykrywania i neutralizowania taktycznych rakiet balistycznych, pocisków manewrujących, dronów i samolotów. Patriot uchodzi za jeden z najskuteczniejszych systemów obrony przeciwlotniczej na świecie. Jego dużą zaletą jest mobilność – pełne przygotowanie do działania zajmuje około godziny, a wszystkie elementy zestawu przewożone są na naczepach lub specjalistycznych ciężarówkach. W skład systemu wchodzi również pojazd z dźwigiem do przeładowywania wyrzutni, potocznie nazywany „ogonem skorpiona”. Sama wyrzutnia może pomieścić cztery pociski PAC-2 lub nawet szesnaście mniejszych pocisków PAC-3.
8/13Atak na Iran stanowił dla Amerykanów okazję do bojowego przetestowania nowego uzbrojenia. Choć nie potwierdzono tego oficjalnie, w uderzeniach użyto pocisków PrSM (Precision Strike Missile), które USA wprowadziły do służby zaledwie dwa lata temu. PrSM to nowoczesny pocisk balistyczny ziemia-ziemia, przeznaczony do precyzyjnych uderzeń na dystansach od 60 do 500 km. Może być odpalany z wyrzutni M270 oraz HIMARS i w amerykańskich siłach zbrojnych ma zastąpić pociski ATACMS, które okazały się bardzo skuteczne na froncie w Ukrainie. Konstrukcja PrSM jest modułowa, co umożliwi w przyszłości wyposażenie go w nowe typy głowic bojowych oraz dostosowanie do zwalczania celów morskich.
9/13
10/13
Innym nowo wprowadzonym uzbrojeniem był dron uderzeniowy LUCAS, opracowany na bazie analizy konstrukcji irańskich bezzałogowców Shahed-136. Jego masa, zależnie od ładunku (np. 50-kilogramowej głowicy uderzeniowej), waha się od 150 do 200 kg. Szacowany zasięg maszyny sięga nawet 2000 km, choć niektóre źródła podają bardziej konserwatywne dane (około 1000 km). LUCAS może pozostawać w powietrzu do sześciu godzin, a jego prędkość maksymalna wynosi 150-185 km/h. Dron został oficjalnie zaprezentowany w połowie 2025 roku, a jego debiut w realnych działaniach bojowych miał miejsce podczas ataku na cele w Iranie. Według dostępnych informacji, koszt jednego egzemplarza wynosi około 35 000 dolarów. Firma SpektreWorks, odpowiedzialna za jego produkcję, planuje w 2027 roku osiągnąć zdolność produkcyjną na poziomie około 10 000 sztuk rocznie.
11/13Innym dronem wykorzystanym w operacji przeciwko Iranowi był MQ-9 Reaper, znany jako „żniwiarz”. Jest to zaawansowany bezzałogowiec wojskowy, który może być pilotowany zdalnie lub działać w pełni autonomicznie. Producentem maszyny jest General Atomics Aeronautical Systems, a jej głównym użytkownikiem są siły zbrojne Stanów Zjednoczonych, choć znajduje się ona także na wyposażeniu armii wielu innych państw. Dwóch operatorów czuwa nad pracą 11-metrowego drona, kontrolując jego lot oraz uzbrojenie. Reaper może przenosić m.in. pociski powietrze-ziemia Hellfire oraz bomby kierowane laserowo. Jego zasięg operacyjny wynosi około 1,9 tys. km, a przy pełnym obciążeniu może pozostawać w powietrzu nawet 14 godzin. Maksymalny pułap lotu sięga 15 km.
12/13F-35 Lightning II to jednomiejscowy, wielozadaniowy myśliwiec o obniżonej wykrywalności radarowej, opracowany przez firmę Lockheed Martin. Maszyna może operować w każdych warunkach pogodowych i została zaprojektowana zarówno do walki powietrznej, jak i do precyzyjnych uderzeń na cele naziemne. Samolot występuje w trzech wariantach: F-35A (wersja standardowa), F-35B (z możliwością krótkiego startu i pionowego lądowania) oraz F-35C (przystosowany do operowania z lotniskowców). Jako myśliwiec piątej generacji, F-35 łączy technologię stealth z zaawansowaną awioniką i rozbudowanym zestawem czujników, co znacząco zwiększa świadomość sytuacyjną pilota. Uzbrojenie samolotu jest głównie umieszczane w wewnętrznych komorach, aby zachować niską wykrywalność. Łączna masa uzbrojenia może sięgać 8,2 tony, obejmując wiele rodzajów pocisków i bomb przeznaczonych do zwalczania celów powietrznych, lądowych i morskich.
13/13F-22 Raptor osiąga prędkość maksymalną około 2,4 tys. km/h (Mach 2,25), a jego pułap operacyjny sięga blisko 20 km. Zasięg bojowy maszyny wynosi około 3 tys. km. Raptor potrafi przekroczyć barierę dźwięku bez użycia dopalacza i utrzymać lot z prędkością ponaddźwiękową przez dłuższy czas. Oprócz technologii stealth, samolot wyposażono w zaawansowany radar, który pozwala wykrywać cele z odległości ponad 240 km, oraz nowoczesną awionikę typu „szklany kokpit”. Połączenie uzbrojenia i systemów elektronicznych sprawia, że F-22 Raptor jest często określany jako jeden z najskuteczniejszych myśliwców w historii, szczególnie w starciach poza zasięgiem wzroku (BVR). Eksperci podkreślają, że w hipotetycznym pojedynku z rosyjskim Su-35 przewaga Raptora byłaby znacząca.
**Wyniki Biznes Fakty:** * **Wydatki wojskowe USA:** Amerykańska armia potrzebuje dodatkowych 200 miliardów dolarów na działania w Iranie. * **Koszt początkowy konfliktu:** W ciągu pierwszych dwóch dni ataku USA wydały 5,6 miliarda dolarów, głównie na amunicję. * **Wzrost wydatków dziennych:** Koszt codziennych operacji militarnych przekracza 1 miliard dolarów. * **Wpływ na zasoby:** Szybkie zużycie zaawansowanego uzbrojenia rodzi obawy o dostępność strategicznych zapasów. * **Koszty produkcji uzbrojenia:** Bombowiec B-2 Spirit jest najdroższą maszyną wojskową, z szacunkowym kosztem jednostkowym 1,5-2,2 miliarda dolarów. * **Cena nowej broni:** Dron LUCAS kosztuje około 35 000 dolarów, a firma planuje zwiększyć roczną produkcję do 10 000 sztuk do 2027 roku. * **Kontrowersje:** Użycie pocisków Tomahawk przeciwko Iranowi w 2026 roku wiąże się z doniesieniami o ofiarach cywilnych. * **Modernizacja technologii:** Nowe systemy uzbrojenia, takie jak pocisk PrSM i dron LUCAS, są wprowadzane do służby i testowane w warunkach bojowych.
Szczegóły można znaleźć na stronie internetowej : businessinsider.com.pl