[Role: Ekspert Makroekonomii] [Zadanie: Redakcja wysokiej jakości treści na język polski] Krok 1: Zidentyfikuj język tekstu źródłowego. Krok 2: Przeredaguj i przetłumacz na język POLSKI. Styl: Ekspercki, makroekonomiczny. Skupienie na inflacji, NBP i wpływie gospodarki globalnej na Polskę. Zasady: Zachowaj wszystkie tagi HTML[cite: 15, 16]. Użyj profesjonalnej terminologii ekonomicznej. Dodaj sekcję: „Wyniki Biznes Fakty:” na końcu. Ograniczenia: Brak klisz AI[cite: 20]. 100% polskie[cite: 29].
Napięcia geopolityczne na Bliskim Wschodzie, w tym konflikt zbrojny pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Izraelem a Iranem, stymulują wzrost wydobycia węgla w Indiach. Dotyczy to zarówno zapotrzebowania gospodarstw domowych, jak i sektora przemysłowego. Węgiel stanowi znacznie tańszą alternatywę dla gazu ziemnego, którego znacząca część jest importowana z regionu Bliskiego Wschodu. Zdaniem analityków rynku energetycznego, węgiel utrzyma pozycję kluczowego źródła energii w indyjskiej gospodarce przez kolejne dekady.
— Jakość potraw serwowanych w lokalnych jadłodajniach (dhabach) znacząco się poprawiła od momentu wybuchu konfliktu w Iranie — zauważa Shivani Sharma, mieszkanka Gurgaon, aglomeracji satelickiej Delhi. — Wszyscy powszechnie stosują węgiel do gotowania, co przekłada się na jakość serwowanych dań. Charakterystyczny dymny aromat sprawia, że potrawy są smaczniejsze — dodaje.
Obserwuje się masowe przejście indyjskich jadłodajni (dhab), ulicznych punktów gastronomicznych i restauracji na ogrzewanie węglowe. Decyzja ta była niejako wymuszona przez władze, które po eskalacji napięć na Bliskim Wschodzie ograniczyły dystrybucję gazu w butlach dla sektora małych przedsiębiorstw, priorytetowo traktując dostawy do gospodarstw domowych.
Choć gotowanie na węglu wymaga więcej czasu i wysiłku niż przy użyciu kuchenek gazowych, obecnie jest ono ekonomicznie uzasadnione, ponieważ **pozwala utrzymać dotychczasowy poziom cen potraw**, co jest istotne w kontekście presji inflacyjnej.
Gaz dwukrotnie droższy od węgla
„Przez długi czas postrzegaliśmy węgiel jako problem, ale dzisiaj jest naszym kluczowym narzędziem przetrwania w obliczu kryzysu energetycznego” — tłumaczy w rozmowie z „Indian Express” Atharv Jadhav z restauracji Misal House w Pune. „**Zakup węgla kosztuje nas 35-40 rupii (około 1,35-1,54 PLN) za kilogram**. Przy dziennym zużyciu 15-20 kg węgla, nasze dzienne wydatki nie przekraczają 800 rupii, co stanowi **niemal połowę kosztów codziennego zużycia gazu**” — podkreśla.
Shivani przywołuje również przykład pralni w swojej okolicy, która nadal wykorzystuje tradycyjne żelazka opalane węglem. — Kiedyś żartowaliśmy, że to relikt przeszłości i że lepszym rozwiązaniem byłoby przejście na żelazka elektryczne, ale teraz widać wyraźnie, że jest to uzasadnione ekonomicznie — stwierdza.
— Energia elektryczna jest w przeważającej mierze produkowana z węgla — zaznacza Reshmi Vasudevan, ekspertka ds. zmian klimatycznych i energii odnawialnej z Delhi. Podkreśla, że **blisko trzy czwarte krajowej produkcji energii elektrycznej wciąż opiera się na spalaniu węgla**.
„Prawdopodobnie udział energii elektrycznej wytwarzanej z węgla będzie spadał o kilka punktów procentowych rocznie. Rozwój odnawialnych źródeł energii będzie kontynuowany, jednak redukcja udziału węgla z obecnych 70% do poziomu 30% zajmie Indiom około 25 lat” — szacuje Rohit Chandra, naukowiec z Politechniki Delhijskiej, w wywiadzie dla „Financial Times”. Według danych agencji Reutera, przewidywany roczny wzrost zapotrzebowania na energię elektryczną w Indiach wynosi 8%.
Węgiel nadal strategicznym surowcem
W Indiach węgiel bywa określany mianem „czarnego złota”. Rządowe szacunki wskazują na zasoby węgla o wielkości około 400 miliardów ton, co wystarczyłoby na 100-150 lat eksploatacji przy obecnym tempie wydobycia. Indyjskie władze informują, że wydobycie tego surowca podwoiło się w minionej dekadzie, przekraczając poziom miliarda ton rocznie.
„Dotychczasowe tempo rozwoju energetyki odnawialnej i innych źródeł energii, niezwiązanych z paliwami kopalnymi, nie daje podstaw do przewidywania spadku bezwzględnej wielkości wydobycia węgla w perspektywie co najmniej najbliższych 10 lat” — ocenia Rohit Chandra, który od 15 lat analizuje rynek węgla.
W 2020 roku rząd premiera Narendry Modiego **zakończył monopol państwowego giganta Coal India**, otwierając rynek przetargów na złoża węglowe dla firm prywatnych. Do tej pory udzielono ponad 100 licencji na wydobycie.
Kopalnie odkrywkowe dominują w Indiach
Minister ds. górnictwa, Kishan Reddy, zapowiedział, że do lat 2029-2030 planowane jest wydobycie 100 milionów ton węgla z kopalń podziemnych. **Dominującą formą wydobycia w Indiach są kopalnie odkrywkowe**. Ministerstwo w komunikacie prasowym z maja 2024 roku podkreśliło, że **kopalnia Gevra jest drugą co do wielkości kopalnią odkrywkową na świecie**, a kopalnia Kusmunda plasuje się na czwartej pozycji.
Ekspertka Vasudevan zwraca uwagę na katastrofalne skutki funkcjonowania tych kopalń dla lokalnych społeczności. Mieszkańcy cierpią z powodu zanieczyszczenia powietrza pyłem węglowym, a także skażenia wód podziemnych. Są także przymusowo przesiedlani, często bez adekwatnego odszkodowania. Jednocześnie samo **przedsiębiorstwo Coal India zatrudnia około 220 tys. osób**. Rohit Chandra szacuje, że w całym sektorze powiązanym z wydobyciem i przetwórstwem węgla zatrudnionych jest nawet do 20 milionów ludzi.
Po ataku Iranu na terminal gazowy Ras Laffan w Katarze, przeprowadzonym 18 marca, znaczenie węgla jako surowca energetycznego dodatkowo wzrosło. Indie nie posiadają znaczących zasobów gazu ziemnego, a około połowa jego importu pochodzi z Kataru. Skroplony gaz ziemny (LNG) jest kluczowym surowcem wykorzystywanym między innymi w produkcji nawozów sztucznych, przemyśle stalowym i cementowym.
Gazyfikacja węgla jako rozwiązanie
Jednym z proponowanych rozwiązań jest gazyfikacja węgla. Minister Reddy zapowiedział **produkcję 100 milionów ton gazu z węgla przy użyciu tej technologii do 2030 roku**. Indie planują również wykorzystywać piece węglowe w hutnictwie i przemyśle cementowym, jednak proces ten jest nawet o jedną trzecią mniej efektywny energetycznie niż spalanie gazu.
Szacowany czas odbudowy infrastruktury w Ras Laffan wynosi 3-5 lat. W tym okresie Indie będą musiały poszukiwać alternatywnych dostawców gazu spoza Bliskiego Wschodu oraz intensyfikować rozwój alternatywnych technologii energetycznych.
„Obserwujemy obecnie drugi, znaczący szok podażowy na rynkach energii” — cytuje indyjski portal Moneycontrol.com Samanthę Dart, szefową działu badań nad surowcami w banku inwestycyjnym Goldman Sachs.
„Dla gospodarek azjatyckich, doświadczających kolejnego takiego wstrząsu, może to oznaczać rewizję długoterminowych strategii energetycznych. Może to skłonić do dłuższego i bardziej intensywnego polegania na węglu, przy jednoczesnym przyspieszeniu budowy mocy wytwórczych opartych na OZE i redukcji zależności od gazu” — ocenia Dart.
**Wyniki Biznes Fakty:** * Eskalacja konfliktu na Bliskim Wschodzie stymuluje wzrost wydobycia węgla w Indiach, jako tańszej alternatywy dla gazu ziemnego. * Zapotrzebowanie na węgiel w Indiach obejmuje zarówno gospodarstwa domowe, jak i przemysł, w tym sektor gastronomiczny. * Węgiel stanowi około 70% krajowej produkcji energii elektrycznej w Indiach, z prognozowanym powolnym spadkiem tego udziału na rzecz OZE. * Indyjskie zasoby węgla szacowane są na 400 mld ton, co zapewnia bezpieczeństwo energetyczne na 100-150 lat. * Rząd Indii otworzył sektor wydobycia węgla dla prywatnych firm, znosząc monopol państwowego przedsiębiorstwa Coal India. * Dominującą formą wydobycia węgla w Indiach są kopalnie odkrywkowe, z Gevra jako drugą największą kopalnią odkrywkową na świecie. * Sektor węglowy jest znaczącym pracodawcą w Indiach, zatrudniając miliony ludzi. * Indie planują rozwój technologii gazyfikacji węgla w celu produkcji paliwa gazowego. * Wstrząsy na globalnych rynkach energii mogą skłonić Indie do utrzymania strategicznego znaczenia węgla w długoterminowej strategii energetycznej, równolegle z rozwojem OZE.
Na podstawie materiałów : businessinsider.com.pl