[PL]
Rada Ministrów przyjęła Krajowy Plan w Dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK). Prognozy wskazują, że w roku 2040 moce zainstalowane w odnawialnych źródłach energii (OZE) będą stanowiły blisko 60 proc. całkowitych mocy w krajowym systemie elektroenergetycznym (KSE) — poinformowało Ministerstwo Energii.
Zaktualizowany KPEiK stanowi kluczowy element polskiej transformacji energetycznej. Dokument, przygotowany przez Ministerstwo Energii, zostanie przesłany do Komisji Europejskiej. Stanowi on strategiczny zarys zmian w polskim sektorze energetycznym na najbliższe 15 lat, wyznaczając ramy planistyczne dla całego sektora aż do roku 2040.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo Nowa era zakupów. Agenci AI wchodzą do Polski
Transformacja energetyczna Polski: Rząd przyjął Krajowy Plan w Dziedzinie Energii i Klimatu
KPEiK obejmuje swoim zakresem kluczowe sektory polskiej gospodarki, w tym elektroenergetykę, ciepłownictwo, przemysł, transport, budownictwo oraz rolnictwo. Prognozy uwzględniają nie tylko zapotrzebowanie na energię i surowce, ale także postęp technologiczny i jego potencjalne skutki makroekonomiczne oraz społeczne.
Zobacz też: Operacja na otwartym sercu. W transformacji energetycznej chodzi o kilka rzeczy naraz
x.com
Po przyjęciu przez Radę Ministrów, dokument zostanie przekazany do Komisji Europejskiej. Umożliwi to zakończenie procedury naruszeniowej wobec Polski, która została wszczęta z powodu opóźnień wynikających ze złożoności dokumentu i wieloetapowych procesów uzgodnieniowych. Należy zaznaczyć, że termin na złożenie zaktualizowanego planu upłynął 30 czerwca 2024 r.
Minister Energii, Miłosz Motyka, podkreślił: „Przyjęcie KPEiK przez Radę Ministrów otwiera nam drogę do kolejnych inwestycji, które zwiększą nasze bezpieczeństwo energetyczne, ale także umocnią bardzo silną pozycję Polski na międzynarodowym rynku.”
Zobacz też: Ta branża pilnie szuka pracowników. Bez nich może być kłopot
Kluczowe założenia zaktualizowanego KPEiK
- Bezpieczeństwo i niezależność energetyczna Polski
Zgodnie z prognozami zawartymi w KPEiK, do 2030 r. łączna moc zainstalowana w krajowym systemie elektroenergetycznym (KSE) ma przekroczyć 90 GW. Do roku 2040 przewiduje się jej podwojenie w stosunku do poziomu z 2025 r.
- Wzrost udziału zielonej i czystej energii
W zależności od przyjętego scenariusza transformacji, udział OZE w strukturze produkcji energii elektrycznej ma wzrosnąć do 51,6–53,2 proc. w 2030 r. oraz do 65,6–68,9 proc. w 2040 r. (scenariusze WEM–WAM). Kluczową rolę w tym procesie odegrają energetyka wiatrowa (lądowa i morska), fotowoltaika oraz wykorzystanie gazów odnawialnych. W procesie bilansowania systemu i zapewnienia bezpieczeństwa dostaw gaz ziemny będzie odgrywał istotną rolę w okresie przejściowym, stopniowo zastępowany przez gazy zdekarbonizowane i odnawialne.
W sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa udział OZE może osiągnąć poziom 31,6–36,5 proc. w 2030 r. i około 43,5–56,7 proc. w 2040 r. (WEM–WAM).
- Silny impuls dla polskiej gospodarki
Rozwój niskoemisyjnej energetyki w Polsce może stać się jednym z kluczowych motorów napędowych polskiej gospodarki w nadchodzących dekadach. W przypadku morskich farm wiatrowych, zakładany poziom lokalnego zaangażowania (local content) wynosi około 40 proc. Przy planowanych inwestycjach rzędu blisko 274 mld zł w latach 2026-2040, oznacza to, że około 110 mld zł pozostanie w polskiej gospodarce, zasilając krajowych przedsiębiorców.
Lądowa energetyka wiatrowa ma jeszcze większe znaczenie gospodarcze. Dzięki wyższemu udziałowi krajowych dostawców i usług, poziom local content w tym segmencie może osiągnąć około 60 proc. Przy nakładach inwestycyjnych na poziomie około 210 mld zł, przełoży się to na ponad 125 mld zł wartości generowanej w Polsce.
Istotnym elementem transformacji będzie również rozwój energetyki jądrowej. Przy założonym poziomie local content na poziomie 40 proc. dla pierwszego bloku (45 proc. dla drugiego i 50 proc. dla trzeciego) oraz nakładach inwestycyjnych szacowanych na około 223 mld zł, polska gospodarka i rodzime przedsiębiorstwa mogą uzyskać dodatkowe około 100 mld zł.
- Stabilne źródła mocy dyspozycyjnej
W obliczu starzejącej się infrastruktury wytwórczej oraz gwałtownie rosnącego popytu na energię (stymulowanego między innymi przez elektryfikację różnych sektorów, rozwój centrów danych czy technologii opartych na sztucznej inteligencji), posiadanie stabilnych i elastycznych źródeł mocy dyspozycyjnej nabiera kluczowego znaczenia.
Gaz ziemny będzie pełnił rolę narzędzia bilansującego system w okresie przejściowym, zanim odnawialne źródła energii osiągną wystarczającą elastyczność do samodzielnego funkcjonowania w sieci.
Energetyka jądrowa będzie rozwijana jako stabilne i zeroemisyjne źródło energii, mające na celu wzmocnienie bezpieczeństwa dostaw w nadchodzących dekadach. Uruchomienie pierwszych bloków elektrowni jądrowej oraz małych reaktorów modułowych (SMR) w drugiej połowie lat trzydziestych zapewni około 40 TWh energii elektrycznej wytwarzanej w podstawie systemu.
Zgodnie z aktualizacją KPEiK, system energetyczny zmierza w kierunku zwiększenia mocy zainstalowanej z obecnych ponad 77 GW (stan na III.2026 r.) do poziomu około 128–156 GW do roku 2040 (scenariusze WEM–WAM).
Prognozuje się, że do 2040 r. moce OZE mogą wzrosnąć do około 84–92 GW, przekraczając tym samym obecną całkowitą moc KSE. W 2040 r. moce OZE będą stanowiły prawie 60 proc. całkowitych mocy zainstalowanych w systemie. Szczególne znaczenie będą miały moce wiatrowe, których łączna moc może sięgnąć nawet 47 GW (scenariusz WAM), z dalszym potencjałem wzrostu. Udział OZE w produkcji energii elektrycznej wzrośnie do około 52–53 proc. w 2030 r. oraz do około 66–69 proc. w 2040 r. (scenariusze WEM–WAM).
- Rozbudowa i modernizacja sieci energetycznych
Rozbudowa sieci przesyłowych i dystrybucyjnych oraz rozwój magazynów energii umożliwią efektywną integrację rosnącego udziału OZE i zwiększą odporność systemu energetycznego. Równolegle przewiduje się modernizację i rozwój systemów ciepłowniczych, w tym ich dekarbonizację oraz integrację z odnawialnymi źródłami energii i magazynami ciepła, co przyczyni się do zwiększenia efektywności i bezpieczeństwa dostaw ciepła.
- Wsparcie rozwoju gospodarczego kraju
Realizacja KPEiK będzie sprzyjać wzrostowi gospodarczemu, tworzeniu nowych miejsc pracy oraz stopniowemu obniżaniu rachunków za energię. Szacuje się, że koszty wytwarzania energii mogą spaść o około 8 proc. do 2030 r. i o 18 proc. do 2040 r. w porównaniu do poziomu z 2025 r. Wzmocni to konkurencyjność polskich przedsiębiorstw i przyniesie wymierne korzyści odbiorcom indywidualnym.
- Nowe szanse dla regionów górniczych
Transformacja regionów górniczych będzie prowadzona w sposób sprawiedliwy i odpowiedzialny społecznie. KPEiK zakłada wsparcie dla tych obszarów, ochronę miejsc pracy oraz rozwój nowych kompetencji przemysłowych.
- Redukcja ubóstwa energetycznego
Do 2040 r. odsetek gospodarstw domowych przeznaczających ponad 10 proc. swoich dochodów na energię może zmniejszyć się o 30–55 proc., w zależności od przyjętego scenariusza transformacji. Natomiast odsetek gospodarstw, których dochody po opłaceniu rachunków za energię spadają poniżej minimum socjalnego, może zmaleć o około 31–55 proc. do 2040 r. (w zależności od wariantu WAM lub WEM).
- Poprawa jakości życia i zdrowia publicznego
Przewiduje się, że emisje gazów cieplarnianych spadną o 43–53 proc. do 2030 r. oraz o 61–75 proc. do 2040 r. (scenariusze WEM–WAM). Jednocześnie oczekuje się znaczącej redukcji emisji pyłów zawieszonych PM2,5 i PM10, co przełoży się na poprawę jakości powietrza i ograniczenie zjawiska smogu. W konsekwencji wpłynie to na wyraźne zmniejszenie negatywnego wpływu zanieczyszczeń na zdrowie Polaków.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Google.
Wyniki Biznes Fakty:
Przyjęcie Krajowego Planu w Dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK) przez Radę Ministrów jest kluczowym krokiem w polskiej transformacji energetycznej, mającym dalekosiężne konsekwencje makroekonomiczne i strategiczne. Zwiększony udział OZE, prognozowany na blisko 60% zainstalowanych mocy w 2040 r., w połączeniu z rozwojem energetyki jądrowej, ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i niezależności Polski. Inwestycje w niskoemisyjną energetykę, szacowane na setki miliardów złotych, stymulują krajową gospodarkę poprzez mechanizm local content, generując znaczące przepływy finansowe w rękach polskich przedsiębiorców. Redukcja kosztów produkcji energii i obniżenie rachunków dla konsumentów mogą wzmocnić konkurencyjność polskiego przemysłu. Plan przewiduje również sprawiedliwą transformację regionów górniczych oraz znaczącą poprawę jakości życia poprzez ograniczenie ubóstwa energetycznego i poprawę stanu środowiska naturalnego, co ma bezpośrednie przełożenie na zdrowie publiczne.
Według danych portalu: businessinsider.com.pl