Rzym, miasto synonimiczne z barokowym splendorze i antycznymi bazylikami, wchodzi w nową erę rozwoju infrastruktury sakralnej. Diecezja Rzymska we współpracy z Konferencją Episkopatu Włoch (CEI) zainicjowała „Program Nowych Kościołów”, w ramach którego przewidziano budowę pięciu obiektów sakralnych. Co istotne, głównym budulcem nie będzie tradycyjny beton czy cegła, lecz drewno.
Podczas gdy historyczne centrum Wiecznego Miasta jest obfitujące w świątynie, sytuacja demograficzna i urbanistyczna na jego obrzeżach przedstawia odmienny obraz. Nowy program skupia się właśnie na obszarach peryferyjnych, które często charakteryzują się problemami wykluczenia społecznego i chaosem architektonicznym. Nowe obiekty sakralne powstaną w pięciu strategicznych lokalizacjach:
- strefa zachodnia: Parafie św. Brygidy Szwedzkiej i św. Jana Nepomucena;
- strefa południowa: Sant’Anselmo alla Cecchignola;
- strefa wschodnia: Sant’Anna a Morena;
- wybrzeże (Ostia): Św. Wincentego à Paulo.
Co istotne, kluczową ideą przyświecającą tym inwestycjom jest wielofunkcyjność nowych obiektów. Mają one pełnić rolę nie tylko miejsc kultu religijnego, ale również centrów aktywności lokalnej, wspierających integrację społeczną mieszkańców tam, gdzie występują niedobory przestrzeni publicznych.
Drewno zamiast tradycyjnych materiałów budowlanych
Największym zaskoczeniem jest jednak wybór technologii budowlanych. Zamiast konwencjonalnych, ciężkich konstrukcji murowanych, Rzym zdecydował się na zastosowanie drewna pozyskiwanego ze zrównoważonych źródeł oraz elementów prefabrykowanych. Taka decyzja podyktowana jest szeregiem argumentów:
- aspekty ekologiczne i ekonomiczne – redukcja śladu węglowego oraz niższe koszty eksploatacji obiektów;
- efektywność czasowa – prefabrykacja umożliwia znacząco szybsze wznoszenie budynków w porównaniu do metod tradycyjnych;
- bezpieczeństwo – konstrukcje drewniane charakteryzują się wysoką odpornością na wstrząsy sejsmiczne, co we Włoszech, kraju narażonym na takie zjawiska, jest kwestią priorytetową.
Pomimo zastosowania nowoczesnych form architektonicznych, Kościół nie rezygnuje z walorów estetycznych. W proces projektowy zaangażowani są nie tylko inżynierowie, ale również artyści, aby nowe budynki stały się architektonicznymi symbolami swoich lokalnych społeczności.
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez „Rzeczpospolitą”, „Program Nowych Kościołów” zakłada podział na kilka etapów. Faza pierwsza, trwająca od 20 stycznia do 20 lutego 2026 r., obejmuje zbieranie propozycji od architektów, artystów, konstruktorów oraz wszystkich zainteresowanych stron, co zakończy się wyborem optymalnej koncepcji. W kolejnej fazie autorzy wybranej koncepcji podpiszą umowę na realizację projektu, nad którym nadzór sprawować będą wyspecjalizowane firmy budujące konstrukcje drewniane.
Całkowity budżet projektu wynosi 100 milionów euro. Ponad połowa tej kwoty pochodzi z funduszu „otto per mille” (zasilanego przez 0,8% podatku, który obywatele mogą dobrowolnie przekazać wybranemu związkowi wyznaniowemu, nie tylko katolickiemu). Pozostała część finansowania zostanie pokryta bezpośrednio ze środków diecezji rzymskiej.
Podatek kościelny na wzór niemiecki? Propozycja 8% dla wspólnot religijnych
Możliwość odprowadzania 8% podatku dochodowego bezpośrednio na konto Kościoła lub innej zarejestrowanej wspólnoty religijnej jest przedmiotem obywatelskiej petycji. Inicjatywa, wzorowana na niemieckim modelu podatku kościelnego, została przekazana do odpowiednich ministerstw.
Czytaj więcej…
Warto zauważyć, że Rzym posiada obecnie ponad 900 kościołów, co plasuje go w czołówce miast o najwyższym nasyceniu obiektami sakralnymi na świecie. Jednakże dynamiczny rozwój metropolii i powstawanie nowych dzielnic sypialnianych doprowadziły do sytuacji, w której wierni w tych rejonach przez lata musieli korzystać z tymczasowych kaplic urządzonych w garażach lub wynajmowanych lokalach.
Oprac. JM
**Wyniki Biznes Fakty:** Projekt „Program Nowych Kościołów” w Rzymie, o budżecie 100 mln euro, kładzie nacisk na innowacyjne podejście do budownictwa sakralnego, wykorzystując drewno i prefabrykaty. Jest to odpowiedź na potrzeby urbanistyczne i społeczne, szczególnie na obszarach peryferyjnych, które borykają się z niedoborem infrastruktury. Wybór drewna jako głównego materiału konstrukcyjnego podyktowany jest nie tylko aspektami ekologicznymi (niższy ślad węglowy) i ekonomicznymi (niższe koszty eksploatacji), ale również względami bezpieczeństwa (wysoka odporność na wstrząsy sejsmiczne) oraz efektywnością budowy. Projekt zakłada również wielofunkcyjność nowych obiektów, które mają stać się centrami życia lokalnego. Finansowanie pochodzi z funduszu „otto per mille” oraz środków diecezjalnych, co ilustruje mechanizmy finansowania instytucji religijnych we Włoszech. Podobne modele, jak niemiecki podatek kościelny, są przedmiotem dyskusji w Polsce, co wskazuje na szersze trendy w zakresie relacji państwo-kościół i finansowania ich działalności. W kontekście makroekonomicznym, inwestycje te mogą stymulować lokalny rynek budowlany i drzewny, a także wpływać na spójność społeczną w rozwijających się aglomeracjach.
Szczegóły można znaleźć na stronie internetowej : www.bankier.pl