Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) zasadniczo stwierdza, że klauzula umowna oparta na wskaźniku WIBOR nie jest abuzywna. Tak ocenia adwokat Wojciech Wandzel z kancelarii KKG Legal, który w sporach sądowych reprezentuje banki. W swojej opinii dla Business Insider Polska wyjaśnia, dlaczego uważa, że próby podważania umów kredytowych denominowanych w złotówkach są skazane na niepowodzenie.
W dniu 12 lutego 2026 r. TSUE wydał pierwszy wyrok w polskiej sprawie dotyczącej kredytów opartych na WIBOR (sygnatura akt C-471/24). TSUE odpowiedział na pytania prejudycjalne Sądu Okręgowego w Częstochowie w sprawie dotyczącej stosowania wskaźnika referencyjnego WIBOR w umowie kredytu hipotecznego z 2019 r., nie podzielając zarzutów podnoszonych przez kredytobiorców. Co to oznacza dla przedsiębiorców i konsumentów?
Zobacz też: Wyrok TSUE w sprawie WIBOR. Sprawdź, czy obejmuje twój kredyt
Kiedy sąd może badać postanowienie umowy?
Trybunał orzekł, że **postanowienie dotyczące odsetek (klauzula normująca sposób naliczania odsetek) stanowi główny przedmiot umowy. W związku z tym może być ono badane pod kątem abuzywności (nieuczciwości wobec konsumenta) tylko wtedy, gdy jest nieprzejrzyste**, tj. gdy nie zostało sformułowane w sposób jasny i zrozumiały dla przeciętnego konsumenta.
W praktyce oznacza to, że co do zasady postanowienie to nie podlega badaniu pod kątem abuzywności, chyba że kredytobiorcy nie przedstawiono wymaganych informacji dotyczących tego postanowienia. Należy jednak podkreślić, że samo nieprzekazanie określonych informacji nie powoduje automatycznie abuzywności klauzuli odsetkowej. W przestrzeni publicznej pojawiają się nieuzasadnione twierdzenia, że już samo nieudzielenie przez bank pewnych informacji skutkuje abuzywnością klauzuli odsetkowej.
Komentarz prawnika banku: Wyrok TSUE w sprawie WIBOR. Główny argument konsumentów upadł. Jak to argumentuje prawnik banków?
Komentarz prawnika kredytobiorców: Te tezy TSUE mają znaczenie. Prawnik kredytobiorców wyjaśnia wyrok w sprawie WIBOR
Jakie są obowiązki informacyjne kredytodawcy?
Trybunał podkreślił, że **wymóg przejrzystości nie nakłada na kredytodawcę szczególnych obowiązków informacyjnych dotyczących metodologii ustalania wskaźnika referencyjnego WIBOR**. Fakt, że kredytodawca spełnił wszystkie obowiązki informacyjne wynikające z dyrektywy o kredycie hipotecznym oraz rozporządzenia BMR (Rozporządzenie ws. Wskaźników Referencyjnych), świadczy o wypełnieniu wymogu przejrzystości. Dodatkowo, informacje o sposobie ustalania wskaźnika są publicznie dostępne i publikowane przez administratora wskaźnika.
Jakie informacje musi przekazać bank?
TSUE wyjaśnił również, że wymóg przejrzystości nie zobowiązuje kredytodawcy do przekazywania bardziej szczegółowych informacji na temat metody ustalania wskaźnika referencyjnego, niż te wymagane na podstawie rozporządzenia BMR oraz zmienionej dyrektywy o kredycie hipotecznym. Informacje te obejmują nazwę wskaźnika, nazwę administratora oraz informacje o potencjalnych konsekwencjach dla konsumenta. Należy zaznaczyć, że ten obowiązek informacyjny obowiązuje dopiero od 2018 r., a odpowiednie przepisy przejściowe wyraźnie wyłączają jego stosowanie do umów zawartych przed tą datą.
Trybunał szczególnie podkreślił, że **obowiązek poinformowania o potencjalnych konsekwencjach dla konsumenta jest realizowany poprzez przekazanie formularza informacyjnego (ESIS)**, zgodnie z dyrektywą o kredycie hipotecznym. Co więcej, w punkcie 96 uzasadnienia wyroku TSUE stwierdził, że informacja o potencjalnych konsekwencjach dla konsumenta nie może wykraczać poza zakres informacji przewidzianych w wspomnianym formularzu informacyjnym. Warto podkreślić, że banki standardowo przekazywały takie formularze klientom przed zawarciem umowy kredytu hipotecznego.
TSUE przesądził również, że niezależnie od wypełnienia obowiązku informacyjnego, postanowienie odsetkowe odwołujące się do WIBOR nie może być uznane za abuzywne, ponieważ WIBOR jest ustalany zgodnie z prawem Unii Europejskiej.
Spory dotyczące WIBOR skazane na porażkę
W związku z tym, że Trybunał nie udzielił odpowiedzi na pytania 2 i 3 dotyczące skutków abuzywności, można wywnioskować, że **klauzula odsetkowa oparta na WIBOR nie jest uznawana za abuzywną**. Oznacza to, że **próby kwestionowania umów kredytowych opartych o WIBOR są w praktyce skazane na porażkę**. Huczne zapowiedzi niektórych kancelarii prawnych, które liczyły na wygenerowanie nowego rynku masowych sporów, nie ziściły się, pomimo szeroko zakrojonych kampanii marketingowych. Wyrok TSUE nie jest zatem korzystny dla kancelarii konsumenckich specjalizujących się w tego typu sprawach.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Google.
Wyniki Biznes Fakty:
- Wyrok TSUE (C-471/24) z 12 lutego 2026 r. stwierdza, że klauzula odsetkowa oparta na WIBOR nie jest abuzywna, jeśli jest przejrzysta.
- Przejrzystość klauzuli odsetkowej nie wymaga od banku szczegółowych informacji o metodologii ustalania WIBOR, poza tymi wymaganymi przez rozporządzenie BMR i dyrektywę o kredycie hipotecznym.
- Banki spełniają wymóg informacyjny poprzez przekazanie formularza ESIS (Europejski Standard Informacyjny) przed zawarciem umowy kredytu hipotecznego.
- Obowiązek informacyjny dotyczący szczegółów wskaźnika obowiązuje dla umów zawartych po 2018 r.
- Ponieważ WIBOR jest ustalany zgodnie z prawem UE, klauzula go stosująca, nawet przy potencjalnych brakach informacyjnych, nie powinna być uznawana za abuzywną.
- Próby podważania umów kredytowych opartych o WIBOR, zwłaszcza tych zawartych przed 2018 r., są obecnie mało skuteczne w świetle tego orzeczenia.
- Wyrok TSUE zmniejsza ryzyko masowych sporów sądowych konsumentów przeciwko bankom w sprawie klauzul WIBOR.
- Dla przedsiębiorców, którzy mogą mieć umowy o podobnym charakterze, orzeczenie może sygnalizować podobne podejście sądów do oceny takich klauzul, choć nacisk na przejrzystość pozostaje kluczowy.
Oryginał artykułu : businessinsider.com.pl