Związki zawodowe postulują, aby płaca minimalna w 2027 roku wynosiła co najmniej 5200 zł brutto, co oznaczałoby wzrost o 8,2 proc. Ich zdaniem, rządowe założenia inflacyjne są niedoszacowane.
- Rządowa propozycja dotycząca płacy minimalnej na 2027 rok zakłada kwotę co najmniej 4927 zł brutto. Kwota ta wynika z ustawowego mechanizmu waloryzacji o prognozowaną inflację. Pojawia się pytanie, czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zaproponuje więcej. Oficjalna propozycja ma zostać przedstawiona Radzie Dialogu Społecznego do 15 czerwca.
- Związki zawodowe domagają się wyższej płacy minimalnej – minimum 5200 zł brutto. Forum Związków Zawodowych (FZZ), Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ) oraz Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” wspólnie proponują podwyżkę o 8,2 proc., argumentując, że rządowe prognozy inflacji są zaniżone.
- Rząd planuje podwyżki w sektorze publicznym na poziomie 2,5 proc., podczas gdy związki zawodowe apelują o wzrost wynagrodzeń o co najmniej 15 proc.
Minimalne wynagrodzenie w 2027 roku nie powinno być niższe niż 4927 zł
Do 15 czerwca tego roku poznamy rządową propozycję płacy minimalnej, która zostanie przedstawiona Radzie Dialogu Społecznego. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie podało jeszcze konkretnej kwoty. Jednak według pisma resortu skierowanego do związków zawodowych, do którego dotarł dziennik „Fakt”, minimalne wynagrodzenie nie powinno być niższe niż 4927 zł.
„Minimalne wynagrodzenie za pracę w 2027 r. nie powinno być niższe niż 4 tys. 927 zł, w związku z zachowaniem zasady (…) z art. 5. ust. 1, aby minimalne wynagrodzenie za pracę wzrastało w stopniu nie niższym niż inflacja prognozowana na kolejny rok” – napisało Ministerstwo.
Wysokość płacy minimalnej jest wyliczana w oparciu o prognozowany na kolejny rok wzrost cen. Dodatkowo, jeśli płaca minimalna jest niższa od połowy przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, uwzględnia się również dwie trzecie realnego wzrostu gospodarczego. Jest to tzw. gwarantowany wskaźnik ustawowy.
Należy jednak zaznaczyć, że wynik wyliczeń nie jest ostateczną stawką. Wysokość płacy minimalnej podlega rocznym negocjacjom między rządem a przedstawicielami strony społecznej. Pracodawcy i związki zawodowe mają czas do 15 lipca na wypracowanie wspólnego stanowiska w tej sprawie, czego w ostatnich latach nie udawało się osiągnąć. W przypadku rozbieżności stanowisk, ostateczną decyzję o wysokości płacy minimalnej podejmuje rząd, mając na to czas do 15 września.
Związkowcy mówią jednym głosem. Płaca minimalna nie może być niższa niż 5200 zł brutto
Związki zawodowe przedstawiły swoje propozycje. Forum Związków Zawodowych (FZZ), Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ) oraz NSZZ „Solidarność” uważają, że płaca minimalna w 2027 roku powinna wzrosnąć co najmniej o 8,2 proc., czyli o 394 zł, osiągając poziom 5200 zł brutto.
– Z pewnością wartością dodaną jest fakt, że centrale związkowe zdołały wypracować wspólne stanowisko. To sygnał dla strony rządowej, że potrafimy osiągnąć konsensus. Jeśli chodzi o płacę minimalną, pragnę podkreślić, że jest to propozycja. Nie działamy jak strona rządowa, która przedstawia propozycję, a w domyśle jest to już kwestia zamkniętej rozmowy. Od zaproponowanej przez nas kwoty chcemy rozpocząć dialog. To nie jest ostry manifest, ale punkt wyjścia. Ważne, żeby to wybrzmiało – komentuje w rozmowie z PulsHR Grzegorz Sikora, dyrektor ds. komunikacji w FZZ.
Odnosząc się do propozycji podwyżki minimalnego wynagrodzenia, Grzegorz Sikora podkreśla, że projekcja inflacyjna, wynikająca z wieloletnich założeń makroekonomicznych, jest zaniżona – przyjęto 2,5 proc. Jego zdaniem nie uwzględniono sytuacji na Bliskim Wschodzie ani czynników ryzyka związanych z napięciami w cieśninie Ormuz i konfliktem amerykańsko-irańskim.
– Naszym zdaniem inflacja w przyszłym roku będzie wyższa od prognoz. W związku z tym uważamy, że płaca minimalna powinna wzrosnąć. Uważamy, że należy utrzymywać – co wynika między innymi z dyrektywy o minimalnym wynagrodzeniu – referencyjność w stosunku do przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. W związku z tym nominalnie ta podwyżka może wydawać się duża, ale systemowo oparta jest na pewnych korelacjach. Propozycja rządu – naszym zdaniem – opiera się na błędnie przyjętej projekcji – komentuje.
Podobnego zdania jest Norbert Kusiak, dyrektor wydziału polityki gospodarczej w OPZZ.
– Już dziś widać jednak, że prognoza inflacji na 2027 r. na poziomie 2,5 proc. została przyjęta na zaniżonym poziomie, co będzie miało bezpośredni wpływ na ustawowy wzrost płacy minimalnej. W ocenie OPZZ, przy obecnych założeniach oznacza to gwarantowany wzrost minimalnego wynagrodzenia jedynie o 2 proc. – do około 4900 zł, co nie odpowiada realnym kosztom życia pracowników. Będzie to jeden z kluczowych tematów negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego. Będziemy przekonywać zarówno stronę rządową, jak i pracodawców do wyższego wzrostu płacy minimalnej – mówił niedawno w rozmowie z PulsHR Norbert Kusiak.
Tylko 2,5 proc. podwyżki w budżetówce? Związki alarmują o dalszym zubożeniu płac
Podwyżki w sektorze budżetowym na 2027 rok przewidywane są na poziomie 2,5 proc., co jest niższą stawką niż w bieżącym roku. Sytuacja ta budzi sprzeciw związków zawodowych, a wśród pracowników sektora budżetowego narasta napięcie.
Warto przypomnieć, że znaczące wzrosty wynagrodzeń w sektorze publicznym odnotowano w 2024 roku, niedługo po wyborach parlamentarnych. Podwyżki sięgały wówczas 20 proc. w sferze budżetowej, a w przypadku nauczycieli wynosiły odpowiednio 30 i 33 proc.
Związki zawodowe postulują, aby płace w budżetówce wzrosły co najmniej o 15 proc.
– Warto odnieść się do zaniechań, o których mówimy od lat. Są to zaniechania systemowe, wynikające z długotrwałego zamrażania pensji oraz braku polityki przeciwdziałania inflacji. Obejmują one także pewne zahamowanie wzrostu wynagrodzeń w budżetówce w stosunku do tego, jak rosła płaca minimalna i przeciętne wynagrodzenie – mówi Grzegorz Sikora.
– Jako Forum Związków Zawodowych mówiliśmy już w ubiegłym roku, że mamy do czynienia z próżnią strategiczną. Polega ona na tym, że wydajemy astronomiczne pieniądze na obronność, a jednocześnie uważamy, że powinniśmy podążać za strategią opartą o bezpieczeństwo totalne, gdzie jednym z elementów są wydatki na kadrę sektora finansów publicznych. Dziś w debacie publicznej nieustannie zastanawiamy się, jak może wyglądać teatr wojenny w Polsce, jakie zagrożenia na nas czyhają, projektujemy różnego rodzaju scenariusze. Wiemy o szeroko pojętym modelu ataku hybrydowego – jak on może wyglądać. Rozumiemy, że model konwencjonalnej wojny się kończy i przekształca się w ataki cyfrowe, infrastrukturalne, dronowe. Mając doświadczenia i widząc politykę państw skandynawskich i bałtyckich, powinniśmy się zastanawiać, czy nie przejść z tej próżni strategicznej do strategii obrony totalnej, gdzie kluczowym elementem jest wzmacnianie kadr – komentuje.
Jak dodaje, to pracownicy sektora finansów publicznych – od wymiaru sprawiedliwości po edukację i oświatę – są w praktyce na pierwszej linii frontu.
– Jeżeli chcemy być odporni, musimy mieć odpowiednio przygotowaną kadrę – zarówno ilościowo, jak i kompetencyjnie. Aby to osiągnąć, musimy alokować środki na wynagrodzenia, które są na tragicznym poziomie. Nikt w Polsce nie ma co do tego wątpliwości, nawet pracodawcy podzielają to stanowisko – podkreśla Sikora.
Wyniki Biznes Fakty:
- Dla pracodawców: Konieczność uwzględnienia rosnących kosztów pracy w budżetach. Związki zawodowe dążą do zacieśnienia relacji między płacą minimalną a przeciętnym wynagrodzeniem, co może generować presję na dalsze wzrosty płac w przyszłości.
- Dla pracowników: Związki zawodowe sygnalizują potrzebę uwzględnienia realnej inflacji w ustalaniu płacy minimalnej, co ma chronić siłę nabywczą wynagrodzeń. Alarmują również o niskich podwyżkach w budżetówce, co może prowadzić do dalszego spadku atrakcyjności zawodów publicznych.
Informacje przygotowane na podstawie materiałów : www.pulshr.pl